วันนี้  ได้เข้าเฝ้าสมเด็จพระเทพฯ  ถวายรายงานการทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ในวินาทีแรกที่พระองค์ท่านเสด็จเข้ามาในห้องจัดแสดง

หัวใจเราเต้นตึกตักๆ ยิ่งเมื่อได้สบพระพักตร์แล้ว 

พระองค์แย้มพระสรวลมาให้และตรัสถามข้อมูลต่างๆ

ภายในใจมันช่างชุ่มชื่น  ดีใจและซึ้งใจเป็นอย่างมาก

มันคงบรรยายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้ว่าความรู้สึกนั้นเป็นเช่นไร

เราจำได้  พระองค์ทรงถือกล้องและสมุดประจำพระองค์พร้อมปากกา

ทรงบันทึกสิ่งที่เรากล่าวถวาย  อีกทั้งทรงถ่ายรูปโครงงานของเราไว้ด้วย

พระองค์ท่านตรัสกับเราอย่างไม่ถือพระองค์  ทำให้ความประหม่าของเราลดลงไปในทันที

กลายเป็นความรู้สึกตื้นตันใจเข้ามาแทน

เมื่อเรากล่าวถวายรายงานเสร็จ  พระองค์ท่านก็แย้มพระสรวลให้อีกครั้ง

ความสุขทั้งหลายหลั่งไหลเข้ามาในจิตใจและมันก็แสดงออกมาทางรอยยิ้มของเรา

พระองค์ได้เสด็จทอดพระเนตรนิทรรศการ  ณ  ห้องพฤกษศาสตร์ ของโรงเรียน

จากนั้นเสด็จทอดพระเนตรการบรรเลงดนตรีไทยของนักเรียน

เรานั่งฟังอยู่ด้านนอกของห้องที่บรรเลงดนตรี

เมื่อจบเพลงแรก  เราก็ได้ยินเสียงระนาดเอกขึ้นเพลงอีกเพลงหนึ่ง  คือ  เพลงค้างคาวกินกล้วย

ในใจของเราบอกว่า  นี่แหละเสียงระนาดของพระองค์  ทั้งที่ไม่เห็น  แต่เรารู้สึกเช่นนั้น 

ช่างเป็นเสียงระนาดที่ไพเราะและนุ่มนวลเสียเหลือเกิน 

เรายิ้มตลอดทั้งเพลง  รู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก 

เมื่อจบเพลง  ก็มีเสียงปรบมือจากในห้อง  เราและเพื่อนๆ ที่อยู่นอกห้องก็ปรบมือด้วย

และยังได้ยินเสียงปรบมือจากนักเรียนที่อยู่นอกอาคารดังประสานกันขึ้นมา

ราวกับว่าเสียงระนาดของพระองค์ท่านนั้นดังกังวาลไปทั่วโรงเรียน 

จนกระทั่งคณะครูและนักเรียนที่อยู่นอกอาคารได้ยินอย่างทั่วถึง

เป็นพระมหากรุณาธิคุณอย่างยิ่ง  ที่พระองค์ท่านเสด็จมา

ทำให้ความสุขและความปิติยินดีเกิดขึ้นกับคณะครูและนักเรียนทุกๆ คนในโรงเรียน

                                                             20 ธันวาคม 2550

edit @ 20 Dec 2007 21:44:56 by +_*RetsUkawA_AisE*_+